Rozpylacz może wyglądać dobrze, a mimo to podawać zbyt dużo cieczy lub tworzyć nierówny strumień. O takim zużyciu często decyduje materiał, z którego wykonano otwór roboczy. Ceramika i tworzywo POM dobrze znoszą kontakt ze środkami ochrony roślin, lecz różnią się odpornością na ścieranie, ceną i sposobem obsługi. Wybór powinien wynikać z liczby zabiegów, rodzaju cieczy oraz warunków pracy opryskiwacza.
Co wyróżnia tworzywo POM?
POM, czyli polioksymetylen, łączy dużą sztywność z odpornością chemiczną i niskim tarciem. Materiał pozwala precyzyjnie formować kanały oraz otwory rozpylacza. Dzięki temu nowe dysze zachowują powtarzalny wydatek i prawidłowy kształt strumienia. Tworzywo ma też niewielką masę i dobrze znosi typowe uderzenia podczas montażu, demontażu oraz czyszczenia.
Rozpylacze z POM stanowią rozsądny wybór dla gospodarstw, które wykonują umiarkowaną liczbę zabiegów i regularnie kontrolują wydatek dysz. Ich cena ułatwia wymianę całego kompletu na belce, gdy pomiary pokażą nadmierne zużycie. POM sprawdza się też tam, gdzie operator często zmienia typ rozpylacza zależnie od uprawy, preparatu i pogody.
Kiedy ceramika daje przewagę?
Ceramika ma bardzo wysoką odporność na ścieranie. Otwór wylotowy wolniej zwiększa swoją średnicę, dlatego rozpylacz przez dłuższy czas utrzymuje nominalny wydatek i geometrię strumienia. Rozpylacze ceramiczne dobrze pasują do gospodarstw o dużym areale, intensywnym harmonogramie oprysków oraz częstym stosowaniu mieszanin, które zawierają drobne cząstki stałe.
Taki materiał może ograniczyć częstotliwość wymiany dysz. Nie zwalnia jednak operatora z kontroli wydatku. Ceramika jest twarda, ale bardziej krucha niż tworzywo. Nie należy czyścić otworu drutem, igłą ani innym twardym przedmiotem. Takie działanie może uszkodzić krawędź otworu i zmienić sposób rozpylania. Bezpieczniejsza jest miękka szczoteczka, woda oraz środek zalecany do mycia instalacji.
Co przyspiesza zużycie rozpylacza?
Tempo zużycia zależy również od jakości wody, stanu filtrów i składu cieczy roboczej. Zawiesiny, nawozy dolistne oraz preparaty w formie proszku mogą działać na otwór jak drobne ścierniwo. Piasek i inne zanieczyszczenia obecne w wodzie zwiększają ten efekt. Operator powinien stosować filtr o wielkości oczek zgodnej z rozmiarem dyszy, płukać instalację po zabiegu i unikać pracy z uszkodzonymi wkładami filtracyjnymi.
Czy materiał wpływa na wielkość kropli?
Sam materiał nie przesądza o wielkości kropli. Decydują o niej przede wszystkim konstrukcja rozpylacza, rozmiar otworu, ciśnienie robocze i właściwości cieczy. Nowy model ceramiczny oraz jego odpowiednik z POM powinny pracować zgodnie z tabelą wydatku producenta. Różnica pojawia się głównie wraz z upływem czasu. Zużyty otwór podaje więcej cieczy, może zmienić kąt strumienia i pogorszyć równomierność pokrycia.
Operator powinien więc mierzyć wydatek każdej dyszy przy ustalonym ciśnieniu. Gdy odchylenie przekracza dopuszczalną wartość, trzeba wymienić rozpylacz. Kontrola wzrokowa nie wystarcza, ponieważ niewielkie starcie otworu trudno zauważyć bez pomiaru.
Jak podjąć decyzję?
POM będzie dobrym wyborem przy mniejszej liczbie zabiegów, regularnej wymianie kompletu i potrzebie ograniczenia kosztu zakupu. Ceramika lepiej odpowiada intensywnej eksploatacji, długim przebiegom oraz pracy z cieczami, które przyspieszają ścieranie. Trzeba przy tym zadbać o delikatne czyszczenie i właściwe przechowywanie.
Najlepszy materiał to ten, który pasuje do rytmu pracy gospodarstwa. Sama trwałość nie zastąpi prawidłowego doboru typu i rozmiaru dyszy. O skuteczności zabiegu decydują także ciśnienie, prędkość jazdy, wysokość belki, filtracja oraz stan całego kompletu rozpylaczy.